NAAR JANNY

Het werd weer tijd om een dagje naar Janny te gaan. 

Ik ging vroeg weg, zodat we een lange dag zouden hebben. Maar ja, eerst moest er bijgepraat worden, dus voor we aan de slag gingen….

Deze keer was dit mooie boek onze inspiratie.

Alle blokken worden beschreven, maar dat vonden we te makkelijk. We gingen zelf aan de slag.

We hadden allebei blauwe en witte stof, dat was puur toeval.

Er werd weer eens veel gesneden, genaaid, gesneden en aan elkaar gezet. Heerlijk.

Na de lunch was er nog tijd voor een tweede blok. Ook al zo leuk.

Aan de andere kant van de tafel werd ook hard gewerkt :

Het was een superleuke dag. Ik ga hier zeker mee verder.

P.S.. als reactie op Bertie: ik zou ook nooit gedacht hebben dat ik dit kan. Maar jarenlang kijken, proberen en workshops, én samen proberen, zorgen dat het toch gaat lukken.

AFMAKEN

Is alles nu af? Nee hoor. 

De sterrenquilt hangt, nog zonder rand, aan de muur. Ik zocht een speciale manier om de rand eromheen te doen. Na lang zoeken en met hulp van Janny weet ik nu hoe het moet. Dus dat komt in orde.

De rammelende treinrails laat ik even zitten. Ik ben er niet blij mee. Jammer, want het leek me heel leuk om te maken.

Ook de hexjes van Brigitte liggen in de kast. Af en toe zet ik wat steekjes, en langzaamaan begint het wat te worden.

Ik vind het wel goed zo. Er liggen weer wat nieuwe projecten te wachten. Binnenkort laat ik zien waar ik mee bezig ben.

RAMMELENDE RAILS

Wat een titel voor een blog hè ?

Maar het is de naam van een artikel dat Gert van Raalte schreef voor het Quiltnieuws 158.

Deze foto stond erbij en ik vond het heel interessant.

Het is wat Kathleen Loomis ook maakt en waar ik gek op ben.

Dus ik ging aan de slag. Ja, ik weet het, de quilt voor Neo en de sterren uit NZL liggen er ook. Maar gewoon even proberen kan geen kwaad hè.

Dus ik zocht drie leuke effen lapjes en begon. De foto’s zijn slecht, maar ik kreeg de kleur niet goed te pakken.

En toen begon het snijden!

Nog een derde kleur erbij:

Daarna naaien, snijden, draaien en weer naaien. En klaar!

Precies zo leuk als ik had gehoopt. Maar ik heb het weggelegd, er is een quilt die écht af moet!

SMALLE LIJNEN

Hij is af. Heel mooi doorgestikt, vind ik zelf. Dat had ik nog nooit gedaan. Ik wilde jullie de achterkant laten zien, maar ik heb het al vastgeniet. Lekker slim, maar niet heus.
Het werkje is 24 x 30 cm.
O ja, ik zag dat ik weer twee nieuwe volgers heb. Welkom!

SMALLE LIJNEN

Nu het af en toe wat koeler is, ben ik weer op zolder te vinden. Ik had nog steeds niets gedaan met de smalle lijnen, en dus ben ik gaan snijden en naaien.
Zo hing het aan mijn ontwerpwand:

En na heel veel snijden, en naaien en snijden enz. komt er iets leuks te voorschijn.

Een reepje van 2 cm. breed om twee stukken aan elkaar te zetten.

Ik wil het om een canvaslijst doen, je weet wel, zo'n schilderijlijst.

Ik heb er eentje gevonden die een leuke maat heeft, maar eerst moet dit nog doorgequilt worden.

En dan kan hij ergens neergezet of opgehangen worden. 

Ik wil eens iets gaan doen met alle stukken en stripjes die ik heb liggen. Misschien alles maar eerst eens bij elkaar gaan zoeken. Want ik heb toch een hoop liggen!

ARTALMERE

Bij iedere bijeenkomst van ArtAlmere maken we een kaart voor de persoon die de techniek van die bijeenkomst voorbereid heeft. In maart hebben we bij mij met smalle lijnen gewerkt en jullie hebben nog een foto van deze kaarten tegoed.
Hierbij dan:

Ik vind ze prachtig en ben er erg blij mee.

Je zou er bijna iedere bijeenkomst voor willen voorbereiden.

De techniek is door een aantal nog verder verwerkt.

Dus ik denk dat we er nog wel meer van te zien krijgen.

SMALLE LIJNEN

En na het roze stuk volgde een groen stuk. Het is werkelijk verslavend. 

Alle restjes plak ik op plakvlieseline, even strijken en ze zitten vast. Daarna met garen erover en weer twee kaarten af. Ze zijn wel bont hoor.

ARTALMERE 3

Dinsdag was de de derde bijeenkomst van ArtAlmere.

Deze keer was het bij mij en zou er gewerkt worden met "smalle lijnen". Er is afgesproken om iedere keer een kaart te maken voor degene die de vorige bijeenkomst leidde, dus nu de foto's van de kaarten voor Mia.

Deze kaart maakte ik en het was natuurlijk suf dat ik er niet meteen een voor mezelf maakte. Dat ga ik alsnog doen, dan heb ik meteen een overzicht van de gebruikte technieken.

Daarna was het de tijd voor de naaimachines. Ik had er zelf drie en Mia had die van haar mee, zodat iedereen meteen aan de slag kon. Ik had voor iedereen een lapje stof en stroken, plus de beschrijving, in een mapje gedaan. In het begin was het even zoeken naar het hoe en waarom, maar de naaimachines hebben tot 15.00 uur genaaid, dus enthousiast waren de dames wel.

En hier de resultaten. Ik denk dat "het smalle lijnen virus" zich weer uitgebreid heeft.

De volgende keer gaan we vlechten. Heb er nu al zin in.

SMALLE LIJNEN

Nu de Kaffe quilt af is, kan ik weer verder met de smalle lijnen. Deze keer een stukje roze. Dit is het begin.

Daarna veel snijden :

En als het dan af is, wordt het op het prikbord gehangen. Een stukje roze wat over is, doe ik aan de onderkant.

SMALLE LIJNEN

Eerst dit: wat leuk dat ik er weer drie volgers bij heb. Welkom dames. Ik heb er nu 83,wat een aantal zeg.
Natuurlijk wist ik wat ik met de geverfde lappen wilde gaan doen. Smalle lijnen!
Ik ben er nog niet op uitgekeken en op een koel moment begon ik.
Eerst had ik wat blauwe stukken aan elkaar genaaid. Ik wilde er gekleurde stroken bij gebruiken, maar vond het niet geslaagd.

Daarna een proefje met gele stof. Een vierkant gesneden en wat stroken erin. Beter, maar dat was het nog niet helemaal.

Ineens bedacht ik me, dat ik strookjes stof aan elkaar kon naaien (Kathleen Loomis noemt dit ladders), en kijk, het knapt al op.

 

Nog maar een “ladder”.

 

En toen een blauwe strook gemaakt en erboven gespeld. 

JA, zo moet het worden. 

Ik ga dus verschillende formaten blokken maken en die aan elkaar zetten.

 

Voorlopig ben ik nog wel even bezig.