Nau mai haere mai tauti mai: welkom aan iedereen.
Zaterdag 11 maart 17.30 uur.
Dag lieve mensen,
Hier weer een verslagje van de afgelopen dagen.
Wat genoten we van Wanaka, het meer, de bergen, de omgeving, het stadje en de supermooie en schone camping
Jeroen is meestal de kok, en deze vakantie vond hij het heel leuk om te koken. Niet iedere dag hoor. De campings hebben allemaal een gezamenlijke keuken en het is altijd afwachten hoe die keuken is. Nou, in Wanaka was hij schitterend.
Kijk eens naar de mooie koeling bij zijn benen. Hier kan iedere kampeerder zijn spullen in kwijt. Nog nooit gemerkt dat er dingen door anderen gepakt werden. Er is veel vertrouwen hier.
We hebben twee dagen aan het meer gezeten, het was werkelijk prachtig. Ik heb heel erg genoten van de pracht en rust hier.
Dit is niet dé boom, maar hij is ook mooi.
Mijn moeder werd altijd Red Star genoemd. En binnen ons gezin was 17 ons geluksgetal.
Leuk om daar hier een collage van te kunnen maken:
Maar ja, we wilden verder, dus op naar Dunedin.
Onderweg weer onze ogen uitgekeken.
In het plaatsje Roxburgh zagen we een koffietentje. Nou, tentje. Een wereldzaak.
Jeroen bestelt koffie, voor mij met warme melk. Heerlijk!
Een vitrine vol lekkers. Een mevrouw naast me vertelde dat alles vers gebakken werd.
We namen frittata met een verse bonensalade. Heerlijk!
Daarna door naar Dunedin.
Oei, daar viel het tegen. Onfris, donker, naar. Hier blijven we geen twee nachten.
Gelukkig was het strand dichtbij:
Er lagen vreemde planten:
Ik denk dat het Nereocystis was.
Daarna gauw naar bed.
