POPPENKLEERTJES

 Heel lang geleden maakte mijn moeder deze kleertjes voor mijn pop.

Een trouwjurk en een jasje.

Nadat er jaren mee is gespeeld, eerst door mij, toen door mijn dochter en later door de kleindochters, waren ze een beetje stuk.

 

Dat vond ik jammer en ik heb ze met zorg gerepareerd. 

Ik heb ze heel voorzichtig op het handje gewassen en zo zijn ze weer mooi bij elkaar.

Nu ga ik op zoek naar een klein kleerhangertje zodat ik het mooi in een kast kan hangen. Achter glas, want er mag niet meer mee gespeeld worden.

TAFELLAKEN

Van mijn moeder mochten wij nooit “ tafelkleed” zeggen. Want een kleed ligt op de grond en op tafel ligt een tafellaken. Nou, dat is er zo ingepeperd, ik zeg het nog steeds niet.

Geïnspireerd door Conny die met oude overhemden een quilt maakte, pakte ik ook mijn bak met oude overhemden. Ik wilde een tafellaken maken voor op de kampeertafel.  

Gewoon stroken van 15 cm. breed gesneden en afwisselend licht en donker aan elkaar genaaid. 

Uiteindelijk een kleedje van 100x80 cm. Dat vind ik een kleedje, geen tafellaken. Sorry, mam.

Er zit een stukje van mijn moeders schort in:

En dit is van een overhemd van mijn vader:

Als we op vakantie gaan en het ligt op de tafel, zal ik nog een foto laten zien.

EEN BIJZONDERE DAG

Vandaag zou mijn moeder jarig zijn. Maar niet alleen mijn moeder, ook haar moeder ( mijn oma) zou vandaag jarig zijn. En ook háár moeder, dus mijn overgrootmoeder zou vandaag verjaren.

Wat bijzonder hè. 

Dat vond men toentertijd ook, er stond zelfs een stukje over deze drie jarigen in de krant.

Ik vind het ontzettend jammer dat ik op de twaalfde ben geboren, want wat zou de zestiende leuk geweest zijn.

Maar dan zou ik misschien niet Mieke heten. En ik ben erg blij met mijn naam. 

NIEUW-ZEELAND 8

Nau mai haere mai tauti mai: welkom aan iedereen.

Zaterdag 11 maart 17.30 uur.

Dag lieve mensen, 

Hier weer een verslagje van de afgelopen dagen.

Wat genoten we van Wanaka, het meer, de bergen, de omgeving, het stadje en de supermooie en schone camping

Jeroen is meestal de kok, en deze vakantie vond hij het heel leuk om te koken. Niet iedere dag hoor. De campings hebben allemaal een gezamenlijke keuken en het is altijd afwachten hoe die keuken is. Nou, in Wanaka was hij schitterend.

Kijk eens naar de mooie koeling bij zijn benen. Hier kan iedere kampeerder zijn spullen in kwijt. Nog nooit gemerkt dat er dingen door anderen gepakt werden. Er is veel vertrouwen hier.

We hebben twee dagen aan het meer gezeten, het was werkelijk prachtig. Ik heb heel erg genoten van de pracht en rust hier.

Dit is niet dé boom, maar hij is ook mooi.

Mijn moeder werd altijd Red Star genoemd. En binnen ons gezin was 17 ons geluksgetal. 

Leuk om daar hier een collage van te kunnen maken:

Maar ja, we wilden verder, dus op naar Dunedin. 

Onderweg weer onze ogen uitgekeken. 

In het plaatsje Roxburgh zagen we een koffietentje. Nou, tentje. Een wereldzaak. 

Jeroen bestelt koffie, voor mij met warme melk. Heerlijk!

Een vitrine vol lekkers. Een mevrouw naast me vertelde dat alles vers gebakken werd. 

We namen frittata met een verse bonensalade. Heerlijk!

Daarna door naar Dunedin. 

Oei, daar viel het tegen. Onfris, donker, naar. Hier blijven we geen twee nachten. 

Gelukkig was het strand dichtbij:

Er lagen vreemde planten:

Ik denk dat het Nereocystis was. 

Daarna gauw naar bed.