BOEKJES

Voor mijn vogelboekje maakte ik een nieuwe pagina.

Mijn vader had vroeger jaren lang een " toompie kippen" in de achtertuin. Ik heb er mooie herinneringen aan, dus deze kippen moesten in het boek. Wij hadden trouwens Barnevelders, bruine dus.

Terwijl ik de spullen bij elkaar zocht, kwam ik van alles en nog wat tegen, heel veel herten. Op kaarten, maar ook op postzegels. Hé, dat kon wel eens een leuk boek worden, een hertenboek. Tja, als ik zoiets bedenk móét het meteen gemaakt worden. En aangezien ik een kast vol papier heb, kon ik meteen aan de slag. 

Dit prachtige hert stond in de Seasons. Het is de bedoeling dat je het gewei versierd door te borduren. Dat moet ik nog doen.

Veel hertenpostzegels en twee kaarten.

Een dagje Barneveld, waar ik een kaart, stof en een patroon kocht:

En toen we in IJmuiden waren voor de vis, kocht ik de krant en een kaart. Mijn moeder lag vroeger met Cornelis Vreeswijk in het ziekenhuis. Ik heb daarom een zwak voor hem.

Leuk begin van een nieuwe hobby. 

OUDJAAR

Al een paar jaar vieren we Oud en Nieuw lekker met zijn tweeën. Ik bestel een visschotel bij Waasdorp in IJmuiden en we maken er een lekker uitje van.

Een tijdje geleden kocht ik bij Tweedehandswerk dit leuke geborduurde schilderijtje.

Je ziet het Vissersmonument en de Hoge vuurtoren.

Het leek me leuk om hier even langs te gaan. Het Vissersmonument:

 

De Hoge vuurtoren:

En omdat IJmuiden twee vuurtorens heeft, maakte ik deze foto waar ze allebei op staan.

Hier staan we op, wat mijn vader noemde, het mooiste plekje van IJmuiden, de spotterplek aan zee:

En dan waar het allemaal om gaat, de visschotel:

Dat wordt een lekkere avond.

En terwijl het vuurwerk hier al een paar uur afgestoken wordt bedank ik jullie voor alle reacties die ik kreeg. 

En wens ik jullie allemaal:

Een mooi, gezond, gezellig en creatief 2026.

FAVORIET KLEUR

Ha, mijn lievelingskleur is vast geen geheim. Dat is blauw. 

Ik was erg blij toen ik dit blad in de winkel zag liggen: 

Ik vond het geweldig hoe mensen blauw in huis gebruiken. 

Hier in huis is redelijk veel blauw, maar niet overdadig.

De deurmat is blauw, dat is al vanaf de eerste mat in ons eerste huis zo.

Blauwe bank, met een blauwe quilt erboven.

Een mooie blauw witte vaas, gemaakt door Theo Schabbing, een neef van mijn vader.

En natuurlijk blauw-wit servies!

Een inkijkje:

Ik ben heel benieuwd wat voor andere bloggers hun lievelingskleur is.

FAVORIET DIER

Toen ik jong was, hadden wij een schildpad, Fietje. Mijn broer en ik waren er gek mee. Jammer genoeg ging ze dood en begroeven we haar in de tuin. Jaren later bedachten we dat ze waarschijnlijk in winterslaap was. Oei.

Daarna kregen we vissen, zebravissen. Leuk hoor, en lekker rustig.

Wij hadden ook kippen, wat een leuke beesten. Als mijn vader op zijn brommer van zijn werk naar huis kwam, hoorden ze hem al van verre aankomen en werden helemaal wild. Ik ben nog steeds fan van kippen.

Toen ik tiener was, kreeg ik een parkiet, die ik Piet noemde.

Toen hij dood ging, kocht ik een nieuwe en die heb ik jaren gehad. 

Van geen van deze dieren heb ik een foto, maar jullie kunnen je er vast iets bij voorstellen.

Vogelachtigen vind ik nog steeds leuk. 

Mezen, mussen, gaaien, we hebben wat bomen voor ons appartement en er vliegt van alles langs.

Iedere ochtend hebben we een privé concert van een merel, heerlijk.

Maar de allermooiste vogel, daar heb ik, na lang zoeken, een foto van gevonden: een kolibrie in de tuin van vrienden Trucy en Gerard in Canada.

EINDELIJK

Vorige week zijn we dan eindelijk verhuisd. Eigenlijk mogen we niet klagen, tussen het krijgen van de sleutel en de verhuizing zaten twee maanden. In die maanden is er heel veel gedaan: plafonds en muren en deuren geschilderd, spachtelputz. Nieuwe verwarmingsketel en alles wat daar bij hoort. Een nieuwe keuken ( nog even zonder afzuigkap), raambekleding , zoals dat zo mooi heet.

De verhuizing ging voorspoedig, even was er twijfel of de mooie kast van mijn vader in de berging kon, maar met veel passen en meten is dat gelukt. Hulde aan de verhuizers.

Onze dochter was er de hele dag, dat was fijn, want af en toe kon ik de boel niet overzien. En in het weekend kwamen de kinderen/ schoon/klein en hebben fantastisch geholpen. 

‘s Avonds gingen we met haar en het gezin uit eten, kleindochter Elise was 12 geworden en dat moest natuurlijk gevierd.

Nu is het een kwestie van uitpakken, bedenken waar alles moet staan, enzovoort.

Kleindochter Jackie hielp met de boekenkast inruimen:

We zijn nog niet klaar, maar ik kan jullie wat mooie foto’s laten zien.

De glas in lood ramen passen precies voor de kleine ramen, nu staan ze weer te stralen.

Een gezellig hoekje:

Er hangen weer quilts, dat hoort echt bij ons. Ze moeten even uithangen en op de goede hoogte gehangen worden, maar dit is toch echt onze stijl.

En de servieskast staat weer, heel gezellig.

En mijn atelier natuurlijk. Hier moet nog wel wat gebeuren. 😉

Zo, dat was even een inkijkje in ons nieuwe appartement. Morgen weer verder uitpakken en opruimen.

Oja, heel hartelijk bedankt voor jullie reacties via de mail, mijn blog én de post natuurlijk.

100 JAAR

Vandaag zou mijn vader jarig zijn en 100 jaar worden. Jammer dat hem dat niet gelukt is, maar hij werd 93 en dat is ook een hele mooie leeftijd.

Dit is een van de laatste foto’s van ons samen.

Ik vind hem prachtig.

TAFELLAKEN

Van mijn moeder mochten wij nooit “ tafelkleed” zeggen. Want een kleed ligt op de grond en op tafel ligt een tafellaken. Nou, dat is er zo ingepeperd, ik zeg het nog steeds niet.

Geïnspireerd door Conny die met oude overhemden een quilt maakte, pakte ik ook mijn bak met oude overhemden. Ik wilde een tafellaken maken voor op de kampeertafel.  

Gewoon stroken van 15 cm. breed gesneden en afwisselend licht en donker aan elkaar genaaid. 

Uiteindelijk een kleedje van 100x80 cm. Dat vind ik een kleedje, geen tafellaken. Sorry, mam.

Er zit een stukje van mijn moeders schort in:

En dit is van een overhemd van mijn vader:

Als we op vakantie gaan en het ligt op de tafel, zal ik nog een foto laten zien.

MIJN FAMILIE

Een tijdje geleden schreef ik over de opa van mijn vader die Zouaaf was.

De informatie hierover stond in een boek wat mijn broer schreef over De Familie Schabbing vanaf 1360 tot 2004.

Na publicatie van dit boek kwam er veel nieuwe informatie en is hij meteen begonnen met het verwerken daarvan.

Bijna twintig jaar is hij bezig geweest om alles bij te werken. 

En nu heeft hij zelfs  twee boeken gemaakt. Ik vind het echt geweldig zoals hij zich hierin verdiept heeft.

Dit is een foto van de schenkingsakte uit 1360 waarin de naam Schabbing voorkomt.

Daarna is ene Lambert Schabbing de eerste persoon die deze achternaam gebruikt, en dat is in 1440. En dat is het begin onze stamboom.

Hierna volgt een eeuwenlange geschiedenis vol interessante verhalen.

Het is waarschijnlijk voor jullie ook leuk om te lezen, maar ik laat het bij deze vermelding want ik wil privacy en privé bewaren.

Toch vond ik het leuk om dit aan jullie te laten zien, want het is natuurlijk heel leuk om zoveel over je voorouders te kunnen lezen.

C.E. Schabbing. De familie Schabbing 1360-2023. Deel 1.