RANDJE PER WEEK

Simone van Soed Idee start binnenkort met “Randje per week” . Iedere zaterdag, 42 weken lang, krijg je een patroontje van een randje om te borduren.

Een paar jaar geleden deed ze dit ook en het was een groot succes in borduurland. Hoewel ook veel quiltsters meededen.

Het leek me leuk om dit jaar eens mee te doen en ik bestelde linnen bij haar.

Na een paar dagen viel er een vrolijke rode envelop in de bus. Daarin een mooi papieren zakje en twee kartonnetjes om je garen aan te bewaren.

En toen het linnen. Geen grote lap, dat leek me teveel werk, maar een strook van 20 cm. breed en 1.30 m lang.

Ik wil met blauw garen gaan borduren en heb mijn zes mooiste kleuren blauw borduurgaren gepakt en op de stof gelegd.

Moeilijk hoor. Ik denk dat het een donkere blauw wordt. Misschien ga ik nog wel even proefborduren.

NOG ÉÉN KEER

Er was mooi weer voorspeld, dus gingen we nog een keer met het busje op pad. 

Eerst naar Staverden, waar een rommelmarkt was. 

We vonden wat leuke kleine spulletjes. 

Daarna naar landgoed Staverden. Wat een prachtige tuin is hier. 

We waren 's morgens al om 7 uur op en hadden trek in iets lekkers. Nou, dat hadden ze. 

En daarna reden we naar de camping in Ermelo. 

We zaten nog even lekker in de zon en ik maakte een foto van onze " schatten".

We aten bij de pizzeria op de camping en sliepen weer heerlijk.

De volgende dag alles opgeruimd en toen reden we weer huiswaarts. Dit was echt (voorlopig, zeggen we) de laatste keer.

Maar volgend jaar gaan we hier weer mee op pad. Dat is wel zeker.

BIJ JANNY

Woensdag ging ik weer naar Janny. Deze keer geen koffie onderweg, want ik dacht dat ik de route beter wist dan Google Maps. En dus stond ik in een ellenlange file en deed ik erg lang over de rit. Maar bij Janny stond de koffie klaar en namen we eerst tijd om bij te praten.

Daarna gingen we aan de slag.

We werkten vooral met zelfgeverfde stof.

Eerst moesten de lapjes in kleine stukken gesneden worden. Janny ging voor rood/roze/ oranje en ik voor blauw/groen.

Ze werden op een ondergrond gespeld en toen met een zigzag steek vastgezet.

Toen begon het leuke werk. Snijden!      

Eerst maar eens rechts twee stroken eraf.

En dan draaien en draaien.

Ja, zo vind ik het leuk. Wat een leuke vrolijke lap wordt het.  De rest snijd ik thuis.

De volgende keer gaan we op de stof stempelen en maken we het af. We hadden hard gewerkt en het was tijd voor een kop thee. 

De volgende bijeenkomst staat alweer in de agenda. 

UITSLAG

Gisteren kreeg ik de uitslag van het bloedonderzoek naar aanleiding van de allergische reactie, een paar weken geleden. Nou ja, weken, het was twee maanden geleden en daarna heb ik geen last meer gehad. Geen noten gegeten, want dat durfde ik niet.

Maar goed, het onderzoek was niet zo lang geleden en de uitslag was dat er niets gevonden is.

Dus geen enkele zekerheid waar die reactie vandaan kwam. 

Uiteindelijk blijft de conclusie dat het een ( toevallige) eenmalige reactie is geweest van deze heerlijke reep.

In overleg met de arts ga ik thuis nog één test doen. Dit is eigenlijk een test voor kinderen, maar we willen gewoon zeker weten of de hazelnoten de boosdoener zijn geweest.

In twee dagen eet je ieder uur iets meer hazelnoot. Als hier ook niets gebeurt probeer ik een stukje chocola.

Lauw water bij de hand, dat helpt het best bij zo’n reactie en allergietabletten. Maar als ik erg twijfel, doe ik het niet, dat is ook een keuze.

TEXEL

We waren nog even naar Texel. Dat gaat handig met een busje. Camping reserveren en dan weg…

Zaterdag heen en zondag terug. Langer kon deze keer niet, maar dat geeft niet. 

We hadden mooie plek en de zon scheen heerlijk. 

En wat heel fijn was: privé sanitair. Een beetje luxe mag wel, vinden we. 

Zondagochtend was het heerlijk zonnig, alle tijd om een boek te lezen. Ik lees het boek: “Fulltime avonturier” van Tamar Valkenier. Zij reist de hele wereld rond, soms solo, soms met iemand samen. Te voet, per fiets, met paard en kameel of met een ezel. Zij ging ook op pad met Miriam Lancewood en samen waren zij te zien bij Floortje Dessing. Wat een inspirerende vrouw. Ik houd van dit soort boeken, ook die van Tim Voors vind ik geweldig. Ach, mijn eigen leven is ook avontuurlijk hoor, vind ik zelf. Dit jaar naar Nieuw-Zeeland, met het busje op pad, met de caravan. Met zijn tweeën of met 15 mensen, ik vind het allemaal heerlijk.

Na het opruimen gingen we natuurlijk nog even naar het strand. 

Onderweg is het genieten van het mooie eiland.

En we namen heerlijke koffie met een lekker stuk taart. 

NZL STERREN

Ik kon niet verder met de quilt voor Neo, want ik moest  stof bijkopen.

Dus dan maar de NZL sterren.

Het was weer zo leuk om te doen. Ik deed er steeds twee tegelijk, en tja, dan gaat het weleens fout.

Verschillende punten aan het middenstuk genaaid. Maar jullie weten, het tornmesje is mijn grote vriend. Haha.

Nu heb ik er al achttien af. 

Er komen nog allerlei combinaties bij. En dan heb ik straks dertig sterren. Ik denk dat ik al weet hoe ik ze aan elkaar ga zetten.

HELPENDE HANDEN

Zoals jullie weten, ben ik lid van het Quiltersgilde.

In de nieuwsbrief die zij regelmatig sturen stond een oproep om te helpen. Na het helpen bij de tentoonstelling leek het me leuk weer mee te doen.

Deze keer was de hulp nodig op het kantoor van de vereniging. Met een groepje enthousiaste dames gingen we aan de slag.

Stof snijden, dozen vouwen, goodiebags vullen, pakketjes voor workshops maken. Er stond van alles voor ons klaar.

Acht leden hadden zich aangemeld, er waren ook twee bestuursleden en na een korte uitleg met een kopje thee gingen we aan de slag. Er is heel, heel veel gesneden.

Mooie blauwe stofjes snijden!

Wat was het gezellig om samen aan de slag te gaan. Na drie uur waren we klaar. Het was een leuke middag en ik heb me alweer aangemeld voor de volgende keer.

Deze quilt vond ik wel passend bij deze dag: