WISSANT

Dit jaar werd het jaar van de nieuwe campings. 

En de eerste in het rijtje was de camping van Wissant. Wij waren ooit eerder in Wissant, in 1976, samen met mijn nicht Jos en haar man, maar daar weten we niet veel meer van. En dat was zeker niet op deze camping. 

Vanaf de camping loop je in tien minuten naar het strand. Wat was het er mooi.

En het strand was zo mooi, ik kon er wel uren rondlopen. En Jeroen zat lekker op een bank te wachten tot ik uitgelopen was.

Wissant ligt tussen Cap Griz Nez en Cap Blanc Nez in. We zijn bij “ de grijze neus” gaan kijken. 

Onderweg:

Nog wat foto’s:

En het kleedje kwam op tafel :

Op de dag dat we verder zouden gaan, regende het zo hard, dat we twijfelden of we zouden gaan. Maar we gingen wel hoor.

GROEDE

We zijn bijna thuis, maar genieten nog even van het laatste stukje vakantie. 

Die begon een paar weken geleden in Groede. Daar waren we vorig jaar ook en het beviel ons toen zo goed, dat we weer gingen.

We hadden meestal mooi weer,en ach, een buitje af en toe is niet erg hoor.

We gingen een dagje naar Damme. De plaats waar één van mijn lievelingsverhalen zich afspeelt ( Het heet: “De reis naar Ispahan” van Frans van Isacker).

Damme is vooral een stadje met restaurants en cafés geworden. Jammer, want het is er heel mooi.

Hier sta ik naast Tijl Uilenspiegel.

Juist deze dag werd er ,ivm een kunstroute, een gigantisch kunstwerk op het plein voor het stadhuis geplaatst.

We hebben vol bewondering gekeken hoe dat gedaan werd. Het werk is gemaakt door Ronald A. Westerhuis. Heel groot en mooi.

We zagen overal heel veel fluitenkruid en samen met de boterbloemen en het groene gras was dat prachtig om te zien.

En natuurlijk gingen we ook naar het strand, altijd fijn.

En zo vloog de eerste week voorbij.

TUSSENDOORTJE EN VAKANTIE

 Van Janny kreeg ik een hoesje voor een bril. Een leuk ding, in mijn lievelingskleur blauw.

Ik vond het een leuk hoesje om een rolmes in te bewaren. Dus keek ik hoe het in elkaar zat en met een beetje nadenken lukte het om er ook eentje te maken. Meteen maar het patroon opgeschreven.

Leuk hè. En handig.

Hier zie je goed hoe mooi geel de stof is.

En zo gingen ze mee op vakantie.

Want in mei was het zover, we gingen weer op pad met de caravan. En daar zal ik in de volgende blogs over vertellen.

TAFELLAKEN

Van mijn moeder mochten wij nooit “ tafelkleed” zeggen. Want een kleed ligt op de grond en op tafel ligt een tafellaken. Nou, dat is er zo ingepeperd, ik zeg het nog steeds niet.

Geïnspireerd door Conny die met oude overhemden een quilt maakte, pakte ik ook mijn bak met oude overhemden. Ik wilde een tafellaken maken voor op de kampeertafel.  

Gewoon stroken van 15 cm. breed gesneden en afwisselend licht en donker aan elkaar genaaid. 

Uiteindelijk een kleedje van 100x80 cm. Dat vind ik een kleedje, geen tafellaken. Sorry, mam.

Er zit een stukje van mijn moeders schort in:

En dit is van een overhemd van mijn vader:

Als we op vakantie gaan en het ligt op de tafel, zal ik nog een foto laten zien.

ANNIE HOU JIJ MIJN TASSIE EVEN VAST

Ja, dat liedje speelde door mijn hoofd toen ik al mijn tasjes bij elkaar zocht. Het zijn er veel, allemaal even leuk én in gebruik. 

We hadden nog een kapstokje over en dat paste mooi in mijn atelier.

Ik heb er de tassen aangehangen. Gezellig en zo zijn ze geen sta in de weg meer.

DE BIJENQUILT

Wat was het leuk om met die vrolijke stofjes aan de gang te gaan.

Ik wilde een soort log cabin maken, dus even goed nadenken en het patroon op papier tekenen.

Nu kon ik uitrekenen wat de maat van de stroken moest zijn, en was het snijden geblazen. Heerlijk.

Ik wilde negen blokken, maar had acht stofjes. Gelukkig had ik eerder wel eens bijenstofjes gekocht en die pasten er goed bij.

Ja, ik kon beginnen. Heerlijk.

HELP

Schoondochter stuurde een foto:

Met daarbij de tekst: kan oma dit maken?

Ja hoor, dat kan ik wel.

Dus knuffel werd in de brievenbus gestopt. Arme Groen, helemaal opgepropt.

Gauw mee de lift in, jij.

De volgende dag heb ik het oor er aangezet.

Neo was weer blij! En Groen ook. Hij sprong spontaan op Neo ‘s nek. Haha.