Ik had bericht gehad dat Beeckestijn een Hendrik de Keyser huis was geworden en dat je er met je museumkaart terecht kon. Dat was het!
Je moest van te voren een tijdslot reserveren, was maar goed dat ik dat gedaan had, want er werden veel mensen weggestuurd omdat ze niet gereserveerd hadden.
Hier lees je over de tijdschriften die ik laatst zag. Ik nam ze mee, want ik denk dat ze daar beter liggen dan bij ons. Ze werden met veel plezier aangepakt. Volgende keer ga ik kijken of ik ze ergens zie liggen.
Wat een mooi gebouw hè. Ik ken het al mijn hele leven, maar vroeger mocht je hier niet naar binnen.
Het leuke van Hendrik de Keijser huizen is, dat je overal aan mag komen. Dus alle kasten mag je bekijken, laatjes openen, dat is toch enig.
In de eerste kamer mooi behang op de muur. O, geen behang, maar stof. Prachtig.
Natuurlijk heb ik ook even geborduurd:
Prachtig servies:
Ik sta hier trouwens op een prachtig vloerkleed.
Linnengoed in een kast:
Daarna nog een rondje door de tuin. Die was natuurlijk nog kaal. En het was koud en het regende. Ik denk dat we hier met mooi weer nog eens heen gaan. De tuinen zijn vrij toegankelijk , dus dat is fijn.
We reden nog even door Driehuis en daarna naar huis Het was een leuk uitje.
Mooi om zo iets in de buurt van je vader te doen, Mieke. Beeckestijn 'moet' ik nog.
BeantwoordenVerwijderenWat bijzonder om dat museum juist op die dag te bezoeken, heel mooi. Enig dat je overal in mag kijken en aan mag zitten; zo wordt het een soort ontdekkingstocht. Die hoed staat je nog leuk ook!
BeantwoordenVerwijderenOp de blogs van Sjanne en de overleden blogster Apenstaartje las ik al eerder over Beeckestijn. Nu jij weer. Ik wil er nu zelf wel eens kijken
BeantwoordenVerwijderenPrachtig huis! Leuk dat je overal aan mag zitten. Die hoed staat je goed!
BeantwoordenVerwijderenOh, daar wil ik ook echt een keer binnenkijken. Ben in de tuin wel eens geweest, voor een fair. Toen we in Beverwijk, Heemstede en Hoofddorp woonden was het natuurlijk niet ver weg.
BeantwoordenVerwijderen