LORMES

Geen recept van de maand deze keer. Wel het laatste stuk van onze vakantie. 

Na Binic overnachtten we een nacht in Cormery op een leuke, kleine camping.

En daarna door naar Lormes.

Dit ligt in de Morvan, Bourgondië. Hier zijn we al een paar keer geweest en toen we eenmaal in de Morvan reden, tussen de groene heuvels, de kleine dorpjes en de meren en rivieren, zeiden we bijna tegelijk:” Ja, dit is het hè “. Want hoe mooi het aan de kust ook was, hier ligt toch wel ons hart.

We hebben hier echt geluierd, gewandeld, leuke plaatsjes bezocht. Het was heerlijk.

Ik laat maar gewoon wat foto’s zien zodat jullie kunnen zien wat we hier zo mooi én lekker vinden.

Ach, ik kan nog zoveel foto’s laten zien. Na tien dagen reden we via campings in Liverdun en Aywaille weer naar huis. 

De caravan is weer leeg en schoon en staat in de stalling.

Het was een heerlijke vakantie, we hebben geboft met het weer en alle leuke plekken die we hebben gezien.

Was het de laatste vakantie? Nee hoor, over een paar weken gaan we weer op pad.

Nog even, het regende vreselijk toen we in Lormes aankwamen. Kijk maar naar de sporen achter Jeroen. Hij kreeg de auto met caravan erachter niet uit de prut gereden. Gelukkig werd het daarna weer droog, maar het bleef drassig.

En ik vergat helemaal deze foto: asperges in de caravan:

BINIC

In 2010, na het overlijden van mijn moeder, gingen wij naar een zwager en zijn vrouw die in Bretagne kampeerden. Zij stonden in Binic, wij in Plougasnou.

Het was een heerlijke vakantie en we namen ons altijd voor om nog eens terug te gaan. Helaas overleed mijn schoonzusje in 2014 en kwam het er niet meer van.

Tot dit jaar. 

We zochten een camping in Binic ( die uit 2010 bestaat niet meer) en kwamen terecht op Le Panoramic.

Weer een nieuwe camping voor ons.

Kijk eens wat een mooie, zonnige plek!

We hebben echt genoten van ons verblijf hier.

Prachtige stranden ( het was soms net Nieuw-Zeeland) :

Heel veel markten:

In 2010 gingen mijn schoonzusje en ik naar deze winkel:

Gelukkig was hij er nog, want hier binnen….

Ja, daar ging mijn hart weer sneller van slaan. 

We hielden ons in, we hebben al veel servies, maar kochten natuurlijk wel wat.

Van dit servies hebben we al e.e.a.. Dan is het leuk nog om nog iets te kopen. Verder nog een mooie schaal en twee borden. 

We bezochten een mooie kapel: Chapelle de Kermaria-an-Iskuit in Plouha.

Het was heerlijk. Iedere dag zon, we liepen naar Binic, zaten op het strand, deden niks, dachten aan onze lieve schoonzus en genoten. We komen zeker terug.

Maar eerst gingen we nog verder.

HONFLEUR

De volgende nieuwe camping werd Honfleur. De reis zou over de Pont de Normandië gaan, maar daar was ik een beetje panisch voor. Ooit reden we hier en ik vond het doodeng. Jeroen wist een alternatief: via Rouen. Helaas, dat was helemaal niks. Volgende keer toch maar gewoon de brug.

Hier zie je hem in de verte. Wie is er weleens over geweest en denkt dat het wel meevalt?

Nou ja, we kwamen op een leuke camping terecht.

We gingen een paar keer naar Honfleur, aten lekker op een terrasje, 

waren een keer vroeg en ontbeten op een gezellig terras 

genoten van de gezellige markt

en zaten lang op terrasjes om van de haven te genieten.

En ook hier weer mooi weer. Wat boften we toch. Na drie dagen gingen we verder. Naar Bretagne, deze keer.

WISSANT

Dit jaar werd het jaar van de nieuwe campings. 

En de eerste in het rijtje was de camping van Wissant. Wij waren ooit eerder in Wissant, in 1976, samen met mijn nicht Jos en haar man, maar daar weten we niet veel meer van. En dat was zeker niet op deze camping. 

Vanaf de camping loop je in tien minuten naar het strand. Wat was het er mooi.

En het strand was zo mooi, ik kon er wel uren rondlopen. En Jeroen zat lekker op een bank te wachten tot ik uitgelopen was.

Wissant ligt tussen Cap Griz Nez en Cap Blanc Nez in. We zijn bij “ de grijze neus” gaan kijken. 

Onderweg:

Nog wat foto’s:

En het kleedje kwam op tafel :

Op de dag dat we verder zouden gaan, regende het zo hard, dat we twijfelden of we zouden gaan. Maar we gingen wel hoor.

GROEDE

We zijn bijna thuis, maar genieten nog even van het laatste stukje vakantie. 

Die begon een paar weken geleden in Groede. Daar waren we vorig jaar ook en het beviel ons toen zo goed, dat we weer gingen.

We hadden meestal mooi weer,en ach, een buitje af en toe is niet erg hoor.

We gingen een dagje naar Damme. De plaats waar één van mijn lievelingsverhalen zich afspeelt ( Het heet: “De reis naar Ispahan” van Frans van Isacker).

Damme is vooral een stadje met restaurants en cafés geworden. Jammer, want het is er heel mooi.

Hier sta ik naast Tijl Uilenspiegel.

Juist deze dag werd er ,ivm een kunstroute, een gigantisch kunstwerk op het plein voor het stadhuis geplaatst.

We hebben vol bewondering gekeken hoe dat gedaan werd. Het werk is gemaakt door Ronald A. Westerhuis. Heel groot en mooi.

We zagen overal heel veel fluitenkruid en samen met de boterbloemen en het groene gras was dat prachtig om te zien.

En natuurlijk gingen we ook naar het strand, altijd fijn.

En zo vloog de eerste week voorbij.