BINIC

In 2010, na het overlijden van mijn moeder, gingen wij naar een zwager en zijn vrouw die in Bretagne kampeerden. Zij stonden in Binic, wij in Plougasnou.

Het was een heerlijke vakantie en we namen ons altijd voor om nog eens terug te gaan. Helaas overleed mijn schoonzusje in 2014 en kwam het er niet meer van.

Tot dit jaar. 

We zochten een camping in Binic ( die uit 2010 bestaat niet meer) en kwamen terecht op Le Panoramic.

Weer een nieuwe camping voor ons.

Kijk eens wat een mooie, zonnige plek!

We hebben echt genoten van ons verblijf hier.

Prachtige stranden ( het was soms net Nieuw-Zeeland) :

Heel veel markten:

In 2010 gingen mijn schoonzusje en ik naar deze winkel:

Gelukkig was hij er nog, want hier binnen….

Ja, daar ging mijn hart weer sneller van slaan. 

We hielden ons in, we hebben al veel servies, maar kochten natuurlijk wel wat.

Van dit servies hebben we al e.e.a.. Dan is het leuk nog om nog iets te kopen. Verder nog een mooie schaal en twee borden. 

We bezochten een mooie kapel: Chapelle de Kermaria-an-Iskuit in Plouha.

Het was heerlijk. Iedere dag zon, we liepen naar Binic, zaten op het strand, deden niks, dachten aan onze lieve schoonzus en genoten. We komen zeker terug.

Maar eerst gingen we nog verder.

HONFLEUR

De volgende nieuwe camping werd Honfleur. De reis zou over de Pont de Normandië gaan, maar daar was ik een beetje panisch voor. Ooit reden we hier en ik vond het doodeng. Jeroen wist een alternatief: via Rouen. Helaas, dat was helemaal niks. Volgende keer toch maar gewoon de brug.

Hier zie je hem in de verte. Wie is er weleens over geweest en denkt dat het wel meevalt?

Nou ja, we kwamen op een leuke camping terecht.

We gingen een paar keer naar Honfleur, aten lekker op een terrasje, 

waren een keer vroeg en ontbeten op een gezellig terras 

genoten van de gezellige markt

en zaten lang op terrasjes om van de haven te genieten.

En ook hier weer mooi weer. Wat boften we toch. Na drie dagen gingen we verder. Naar Bretagne, deze keer.

WISSANT

Dit jaar werd het jaar van de nieuwe campings. 

En de eerste in het rijtje was de camping van Wissant. Wij waren ooit eerder in Wissant, in 1976, samen met mijn nicht Jos en haar man, maar daar weten we niet veel meer van. En dat was zeker niet op deze camping. 

Vanaf de camping loop je in tien minuten naar het strand. Wat was het er mooi.

En het strand was zo mooi, ik kon er wel uren rondlopen. En Jeroen zat lekker op een bank te wachten tot ik uitgelopen was.

Wissant ligt tussen Cap Griz Nez en Cap Blanc Nez in. We zijn bij “ de grijze neus” gaan kijken. 

Onderweg:

Nog wat foto’s:

En het kleedje kwam op tafel :

Op de dag dat we verder zouden gaan, regende het zo hard, dat we twijfelden of we zouden gaan. Maar we gingen wel hoor.

GROEDE

We zijn bijna thuis, maar genieten nog even van het laatste stukje vakantie. 

Die begon een paar weken geleden in Groede. Daar waren we vorig jaar ook en het beviel ons toen zo goed, dat we weer gingen.

We hadden meestal mooi weer,en ach, een buitje af en toe is niet erg hoor.

We gingen een dagje naar Damme. De plaats waar één van mijn lievelingsverhalen zich afspeelt ( Het heet: “De reis naar Ispahan” van Frans van Isacker).

Damme is vooral een stadje met restaurants en cafés geworden. Jammer, want het is er heel mooi.

Hier sta ik naast Tijl Uilenspiegel.

Juist deze dag werd er ,ivm een kunstroute, een gigantisch kunstwerk op het plein voor het stadhuis geplaatst.

We hebben vol bewondering gekeken hoe dat gedaan werd. Het werk is gemaakt door Ronald A. Westerhuis. Heel groot en mooi.

We zagen overal heel veel fluitenkruid en samen met de boterbloemen en het groene gras was dat prachtig om te zien.

En natuurlijk gingen we ook naar het strand, altijd fijn.

En zo vloog de eerste week voorbij.

TUSSENDOORTJE EN VAKANTIE

 Van Janny kreeg ik een hoesje voor een bril. Een leuk ding, in mijn lievelingskleur blauw.

Ik vond het een leuk hoesje om een rolmes in te bewaren. Dus keek ik hoe het in elkaar zat en met een beetje nadenken lukte het om er ook eentje te maken. Meteen maar het patroon opgeschreven.

Leuk hè. En handig.

Hier zie je goed hoe mooi geel de stof is.

En zo gingen ze mee op vakantie.

Want in mei was het zover, we gingen weer op pad met de caravan. En daar zal ik in de volgende blogs over vertellen.

TAFELLAKEN

Van mijn moeder mochten wij nooit “ tafelkleed” zeggen. Want een kleed ligt op de grond en op tafel ligt een tafellaken. Nou, dat is er zo ingepeperd, ik zeg het nog steeds niet.

Geïnspireerd door Conny die met oude overhemden een quilt maakte, pakte ik ook mijn bak met oude overhemden. Ik wilde een tafellaken maken voor op de kampeertafel.  

Gewoon stroken van 15 cm. breed gesneden en afwisselend licht en donker aan elkaar genaaid. 

Uiteindelijk een kleedje van 100x80 cm. Dat vind ik een kleedje, geen tafellaken. Sorry, mam.

Er zit een stukje van mijn moeders schort in:

En dit is van een overhemd van mijn vader:

Als we op vakantie gaan en het ligt op de tafel, zal ik nog een foto laten zien.

ANNIE HOU JIJ MIJN TASSIE EVEN VAST

Ja, dat liedje speelde door mijn hoofd toen ik al mijn tasjes bij elkaar zocht. Het zijn er veel, allemaal even leuk én in gebruik. 

We hadden nog een kapstokje over en dat paste mooi in mijn atelier.

Ik heb er de tassen aangehangen. Gezellig en zo zijn ze geen sta in de weg meer.